නින්ද යන්නේ නැද්ද? නින්ද යනවා වැඩිද? එහෙනම් කියවලා බලන්න...

Posted by Pradeep Gunarathna at 10:51 PM

සයිබර් සිහින උළෙල ඉවර වෙලා සතියකුත් ගතවෙලා. ඒත් තවම විනෝදය නම් අඩු වෙලා නෑ. පින්තූර, බ්ලොග් පෝස්ට්, බුකියේ දාන ස්ටේටස් වගේම විවිධාකාර මඩ ප්‍රහාරත් තවම තියෙනවා. මේ දවස් වල මඩ වැදුනේ නැති අය ගැන හොයන්න කමිටුවකුත් පත් කරලයි තියෙන්නේ. ඒ අයගේ වාර්තාවත් ලඟදිම කියවන්න ලැබෙයි. ඒ අතරෙදි ප්‍රදීප්ගේ පිටුව පුරුදු විදියට කාටත් වැදගත් මාතෘකාවක් ගැන කතා කරන්නයි හදන්නේ.

නින්ද, අපි හැමෝම අත්විඳින අතිශය සාමාන්‍ය දෙයක්. අපි ඒතරම් හිතුවෙ නැති වුනාට නින්ද අපේ ජීවිත වලට අත්‍යාවශ්‍යයි. මොකද අපි නින්දේ ඉන්නකොට තමයි අපේ මොළය නැවතත් පෙර තිබූ තත්වයට පත් වෙන්නේ. (Restoration of Brain Functions) අපි දවසේ විවිධ රාජකාරි වල යෙදිලා වෙහෙසට පත්වුන මොළය විවේකයක් අරගෙන හෙට දවසට සූදානම් වෙන්නේ නින්දත් එක්කයි. අවුල් වුන තැන් ලිහලා දාලා, නොදන්න දේවල් බේරුමක් කරගෙන හොඳ දවසක් ආරම්භ කරන්නනම් ප්‍රමාණවත් නින්දක් ලබාගැනීම අත්‍යාවශ්‍ය වෙනවා.

සාමාන්‍යයෙන් අපි අපේ ජීවිත කාලයෙන් තුනෙන් එකක් නිදාගන්නවා. ඒ කියන්නේ අපි අවුරුදු 60ක් ජීවත් වුනොත් ඒකෙන් අවුරුදු 20ක්ම කරන්නේ නිදාගන්න එක. අළුත උපන් දරුවෙක් සාමාන්‍යයෙන් දවසකට පැය 16ක් විතර නිදාගන්නවා. නමුත් වයසත් එක්ක දවසකට අවශ්‍ය නින්දේ ප්‍රමාණය අඩු වෙනවා. සාමාන්‍ය පිළිගැනීම තමයි වැඩුනු පුද්ගලයෙක් දවසකට පැය 5-6ක් පමණ නිදාගන්න ඕන කියන එක. මේ ප්‍රමාණය පුද්ගලයාගෙන් පුද්ගලයාට වෙනස් වෙනවා. ඒ වුනාට අවම වශයෙන් පැය හතරක පරිපූර්ණ නින්දක් ලබාගැනීම අත්‍යාවශ්‍යයි. පරිපූර්ණ නින්දක් කියන්නේ එක දිගට නිදාගැනීමට. අපි පැය දෙක ගානේ දවසට දෙපාරක් නිදාගත්තට පැය 4 සම්පූර්ණ වෙන්නේ නෑ. 

විශේෂයෙන්ම පාඩම් කරන උදවිය පැය 2-3 නිදාගෙන නැගිටලා පාඩම් කලාට අවශ්‍ය තරම් මතකයට යන්නේ නෑ. මොකද අපි පාඩම් කරන දේවල් මොළයේ රෙජිස්ටර් වෙන්නේ නින්දේදි. පාඩම් කරන කෙනෙක් අඩුම ගානේ පැය 5ක්වත් එක දිගට නිදාගන්න ඕන. සාමාන්‍යයෙන් පිලිගන්න විදියට විභාගයට මුහුණ දීමට කලින් දවසේ රෑ පැය 6ක පරිපූර්ණ නින්දක් ලබාගැනීම හොඳ ප්‍රතිඵල ලබාගන්න උදව් වෙනවා.

නින්ද ප්‍රධාන වශයෙන් කොටස් දෙකකට බෙදන්න පුළුවන්. ඒ තමයි REM – (Rapid eye movement) sleep සහ Non-REM sleep. 

අපේ නින්දෙන් 25%ක් ආවරණය වෙන්නේ REM sleep මගින්. මේ කාලයේදී නිදාගෙන ඉන්න කෙනෙක්ගේ ඇස් දිහා හොඳින් බැළුවොත් එයගේ ඇස එහා මෙහා චලනය වෙනවා දැකගන්න ලැබේවි. මේ කාලසීමාවෙදි තමයි අපි සිහින දකින්නේ. සාමාන්‍යයෙන් REM sleep වැඩිපුර දකින්නට ලැබෙන්නේ නින්දේ පශ්චාත් භාගයේදි නිසා ගොඩක් අය සිහින දකින්නේ පාන්දරට. REM sleep අවස්ථාවේ ඉන්න කෙනෙක් අවදි කලොත් එයා කියාවි "අපරාදෙ මාව අවදි කලේ. මම ලස්සන හීනයක් බල බලා හිටියේ" කියලා.

Non-REM sleep වලදි ඇස චලනය වෙන්නේ නෑ. පුද්ගලයා ඉන්නේ ගැඹුරු නින්දක. මේ අවස්ථාවෙදි තමයි සමහරු නින්දෙන් ඇවිදින්නේ. මේ වගේ කෙනෙක් අවදි කලොත් එයාට තමන් ඉන්නේ කොහෙද කියලා තේරුම්ගන්නත් කාලයක් යනවා. ඒ තරම් ගැඹුරු නින්දක තමයි මේ අවස්ථාවේ ඉන්නේ.

නින්ද ආශ්‍රිත ආබාධ

නින්ද ආශ්‍රිත ආබාධ කිහිපයක් තියෙනවා. එකක් තමයි නින්ද අඩුකම. නින්ද අඩුකම හේතු කීපයක් නිසා ඇති වෙන්න පුළුවන්.

01. කායික ආබාධයක් නිසා - උදාහරණයක් විදියට දත් කැක්කුම

02. මානසික රෝගයක ලක්ෂණයක් විදියට - උදාහරණ විශාදය, ද්වී ධ්‍රැව ආවේදනික ආබාධය (මේවා ගැනත් කියලා දෙන්නම්කෝ)

03. කැෆේන්(කෝපි වල අඩංගු), මත්ද්‍රව්‍ය ආදී උත්තේජක නිසා

04. එවැනි කිසිදු හේතුවක් නැතිව සිදුවන නින්ද අඩුකම

ඒ වගේම සමහරුන්ට නින්ද අධික වෙන්න පුළුවන්. ඒකට හේතු වෙන්න පුළුවන් අධික වෙහෙස, කළාතුරකින් කෙනෙකුට මානසික ආතතිය නිසා, රෑ නිදිවැරීම වගේ දේවල්. නමුත් ඒ කිසිම හේතුවක් නැතිව වුනත් අධික ලෙස නින්ද යනවානම් අපි ඒ තත්වයට කියනවා Narcolepsy කියලා. ඒ වගේ කෙනෙක් ගැන තමයි මේ සින්දුවෙන් කියවෙන්නේ. ගීතය හොයාගන්නනම් බැරිවුනා.

අතන මෙතන වැටී නිදන... කිරා බුදිද බං...

නින්ද ආශ්‍රිත ආබාධ හඳුනාගන්න අපි භාවිතා කරනවා නින්ද පිළිබද සටහනක්. ඒක තමයි පහතින් දක්වලා තියෙන්නේ.

ඒ වගේම නින්ද ආශ්‍රිත ආබාධ දුරු කරගන්න පුළුවන් නින්ද හා සම්බන්ධ යහපත් පුරුදු අනුගමනය කිරීමෙන්.

01. නින්දට යාම හා අවදිවීම සඳහා නිශ්චිත වේලාවක් යොදාගැනීම. එමගින් මොළය නින්ද විධිමත් කිරීමට උත්තේජනය කළ හැක.

02. නින්ද අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට නිදා ගැනීම. අඩු නින්ද හා වැඩිපුර නිදාගැනීම ඔබේ ප්‍රබොධමත් භාවය නැති කරයි. (නිවාඩු දිනවල පවා අවශ්‍ය පමණට පමණක් නිදාගැනීම සුදුසුය.)

03.  අමතර වේලාවන් වල නිදාගැනීමෙන් වැලකීම. දවල් ආහාරයෙන් පසුව වැනි අවස්ථා වල නිදාගැනීම වෙනුවට වෙනත් වැඩක යෙදෙන්න.

04.  නින්ද සඳහා සුදුසු පරිසරයක් සකස් කර ගැනීම. ආලෝකය හා ශබ්දයෙන් බාධා නොවන තමාට ගැලපෙන තැනක් වීම සුදුසුය.

05.  නින්දට සූදානම් වීමට කාලයක් වෙන් කර ගැනීම. අවම වශයෙන් නිදාගැනීමට පැය කාලකට පමණ පෙර සියළු වැඩ කටයුතු නවත්වා මුහුණ සේදීම, වැසිකිලි යාම, ඇඳුම් මාරුකිරීම ආදී නින්දට සූදානම් වීමේ කටයුතු කිරීම මගින් මනස නින්ද කෙරෙහි යොමු කළ හැකිය.

06. තමන්ට පුරුදු ස්ථානයේ පුරුදු ආකාරයටම නිදාගැනීම. තමන් නිදාගන්නා ඇඳ හෝ කොට්ටය වෙනස්වීම නිසා සමහරුන්ට නින්ද යාම පමාවේ.

07.   ඇඳ මත ගතකරන කාලය අවම කිරීම. නිදාගැනීම හැර ඇඳ මත සිට සිදුකරන කාර්යයන් (පොත් පත්තර බැලීම, ටී වී බැලීම, චැට් කිරීම, කෑම ගැනීම ආදී...) නැවැත්වීම සුදුසුය. එම කාර්යයන් සඳහා වෙනත් ආදේශක ස්ථාන යොදාගන්න. ලිංගික කාර්යය සඳහා මෙය අදාල නොවේ. එමගින් නින්ද උත්තේජනය කරනු ලබයි.

08.   සවස් වරුවේ ඇල්කොහොල් හා වෙනත් උත්තේජක (අවශ්‍යනම් තේ, කෝපි පවා..) ගැනීම අඩු කිරීම. උත්තේජක මගින් නින්ද අඩු කරයි.

09. Tryptophan අඩංගු කෙටි ආහාරයක් නින්දට පෙර ගැනීම. කෙසෙල් ගෙඩියක්, උණුසුම් පිරිසිදු කිරි වීදුරුවක් (තේ, කෝපි රහිත) වැනි දෙයක් නින්දට පැය භාගයකට පමණ පෙර ගැනීම සුදුසුය.

10. ක්‍රමානුකූල ලෙස ව්‍යායාම වල නිරත වීම. ව්‍යායාම මගින් නින්ද උත්තේජනය කරයි.

මෙම පුරුදු අනුගමනය කිරීම මගින් අඩු නින්ද වැඩි කරගැනීමට මෙන්ම වැඩි නින්ද පාලනය කරගැනීමටද හැකියාව ලැබෙනු ඇත. ඊට අමතරව සංයම අභ්‍යාස (Relaxation Therapy) මගින්ද නින්ද උත්තේජනය කළ හැකිය.

මේ ගැන ලියන්න අදහස් කලේ කීප දෙනෙක්ම නින්ද යන්නේ නෑ, නැත්නම් නින්ද යනවා වැඩියි වගේ දේවල් කියපු නිසා. තව ලියන්න මාතෘකා ගොඩක් තියෙනවා. ඒවත් ලියන්නම්කෝ ඉඩ තියෙන වෙලාවට. නින්ද ගැන තව විස්තර ඕනනම් මෙතනින් බලන්න. එහෙනම් අදට ගිහින් එන්නම්. ප්‍රදීප්ගේ පිටුවට ආවට ගොඩක් ස්තුතියි. ඔයාලට හිතෙන දේ පහලින් ලියලා යන්න. ආයෙත් වැදගත් මාතෘකාවක් එක්ක ළඟදිම එන්නම්.

සයිබර් සිහින උළෙලේ නොකී කතා - හඳුනාගත්තොත් ඔබ මා...

Posted by Pradeep Gunarathna at 12:20 AM

2012 සයිබර් සිහින උළෙල, බ්ලොග් ලියන කියවන අයගේ අවුරුදු උත්සවය බොහොම ජයට පැවැත්වුනා. කැමරා කාච විසි තිස් ගණනකින් ගත්ත පින්තූර බුකියට වැටිලා තිබුනා. ගාල්ල පැත්තේ හාදයෙක් ඒවට හඬ කවලත් තිබුනා නෙව. ඔන්න ඔය අස්සේ එහෙන් මෙහෙන් කතාන්දර ඇහෙනවා. මම ඒවායින් ටිකක් එකතු කෙරුවා. බලන්නකෝ මේ අය අදුනාගන්න පුළුවන්ද කියලා. දිනන කෙනාට දුකා අයියා ගානේ විරූස් එකෙන් රුපියල් 1000ක වවුචරයක් ලැබෙයි තෑගි විදියට.

01.                        කොළඹ කිට්ටුව පදිංචි සිංහල ඉංගිරීසි දෙකෙන්ම බ්ලොග් දෙකක් ලියන හාදයෙක් සයිබර් සිහින උළෙල ඉවරවෙලා ගෙදර යද්දි ගෑල්ලමයෙක් සෙට් වෙලා නොවැ. මේ හාදයා වයසේ තරමට වඩා පැහිලා කියලයි දන්න කියන අයනම් කියන්නේ. වැඩිපුරම අක්කලා සමග පින්තූර වලට පෙනී සිටීමට කැමති මොහු වැල්ලවත්තට යාමට පාර නොදනී. ඊයේ පෙරේදා දවසක බස් එකේදි කොහෙවත් යන ගෑල්ලමයෙක් මෙයාට හේත්තුව දමාගෙන ගියා කියලත් ආරංචියි. මොහුගේ විනෝදාංශය වන්නේ අක්කලාට උදව් කිරීමය.

02.                        ඔය අතරෙදි මේ සිහින උළෙල පටන්ගත්තේ තමං කියලා කයිවාරු ගහන හාදයෙක් කාටත් හොරෙන් පිට්ටනියට අල්ලපු ගෙදරට පැනීමට ගොස් ගාල්ල පැත්තේ කෙනෙක්ගේ වීඩියෝ එකකට අහුවෙලාලු. මිනිහා ඒක U ටියුබ් එකෙත් දාලා කියලයි කියන්නේ. මේ කයිවාරුකාරයා තමන්ට වෙරි පාට් එක රඟපාමින් තරඟ කීපයක්ම අසාධාරණ විදියට දිනුවා කියලා චෝදනාවක් එල්ලවුනත් විවිධ බලපෑම් නිසා මොකවත් කියන්න බෑ කියලයි සංවිධායක මණ්ඩලය නම් කියන්නේ. තවදුරටත් ලැබෙන ආරංචි වලින් කියවෙන්නේ මේ හාදයා තමන් ආනොල්ඩ් (අර හොලිවුඩ් නළුවා) යැයි සිතාගෙන කිරි කැවීමේ තරඟයට උඩු කය නිරුවත්ව හෙවත් බොඩිය පෙන්නමින් ඉදිරිපත් වූ බවයි.

03.                         22 වෙනිදා උදේ පාන්දරම පිට්ටනියට පැමිණි ගෑල්ලමයෙක් එතන හිටපු කොල්ලෝ ටිකට තර්ජනය කරමින් අයිනක තිබූ කොට්ටා පොර ගහන මෙව්වා එකක් බලෙන් පිට්ටනියට ගෙන්නවාගෙන ඇත. අපටත් කොට්ටාපොර ගහන්න ලැබේවි යැයි සිතා කොල්ලන් ටිකද මෙව්වා එක පිට්ටනියට ගෙනැවිත් ඇති නමුත් ටිකකින් පැමිණි වාහනයක් එය පටවාගෙන ගොස් ඇත. ඒ සඳහා මෙම ගැල්ලමයට සෑහෙන ගානක් වාහනයේ පැමිණි අය ගෙවන්නට ඇතැයි සැලකේ. මේ ගෑල්ලමයා සතු විශේෂ ලක්ෂණ වන්නේ හොඳට මිරිස් අඹරනවා වගේ නටන්නට පුළුවන් වීමත්, නිතර විරහ වේදනාව පිළිබිඹු වන ස්ටේටස් හා බ්ලොග් පෝස්ට් දැමීමත්ය. මාර්තු 31 වෙනිදා මේ ගෑල්ලමයා ජීවිතයේ අන්තිම කාලයේ මුහුණ දෙන අත්දැකීමකට සම්බන්ධ කෙනෙකු සමග පාමසියකට ගොස් මෙගා බෝතල් ඉල්ලා ඇති බවද ක්‍රෙඩිට් කාඩ් එකෙන් මුදල් ගෙවා ඇති බවද වාර්තා වී ඇත.

04.                        රෑ නින්ද හා සම්බන්ධ නමක් සහිත පුද්ගලයෙක් බොරු නොකරන නමක් සහිත අයෙකු සමග සමීප සම්බන්ධතාවයක් පවත්වා ඇත. 22 වන දින සිහින උළෙලේදී මෙම සිද්ධිය එළි වීමත් සමගම මේ පුද්ගලයා වෙනත් අයෙකු සමග නටන අයුරු දුටු බොරු නොකරන නමක් සහිත පුද්ගලයා මොහු බූරුවෙකුට සමාන කර බුකියේ ප්‍රසිද්ධ කර ඇති බව නොරහසකි. මේ පුද්ගලයා මීට පෙර යම් අයකු විසින් ඇල්වින්ගේ චරිතයට සමාන කර තිබූ අතර සයිබර් සිහින කුමරා තරඟයට ඉදිරිපත් වී ඉතා බැරෑරුම් ප්‍රශ්න කිහිපයකට මුහුණ දුන් බවද වාර්තා වේ. එමෙන්ම මොහු 22 දින උදේ ප්ලග් එකක් සවිකිරීමට ගොස් ඇබැද්දියකට මුහුණ දුන් බවද පැවසේ.

05.                        මේ අතර සංවිධායක මණ්ඩලයේ වගකිවයුතු පුද්ගලයෙක් තමන් හා තමන්ගේ බිරිඳ නිදාගැනීමට පාවිච්චි කරන කොට්ටා දෙක කොට්ටා පොර තරගයට ගැලපෙන සේ මොඩිෆයි කිරීම නිසා බිරිඳගෙන් බැනුම් අසා ඇත. කොට්ටා නැතුව නිදාගන්නේ *** දැයි බිරිඳ විමසා ඇති අතර එයින් කළබල වූ මොහු රෑ 11.30ට පමණ අන් අයට කෝල් කරමින් "මචං, කොට්ටා දෙකක් හොයාගන්න නැද්ද?" යැයි ඇසූ බව එම සිද්ධියට මුහුණ දුන්නෝ පවසති. සංවිධායක මණ්ඩලය උදේ 7ට පැමිණිමට එකඟ වී තිබියදී මේ පුද්ගලයා අවදි වී ඇත්තේ ද උදේ 7 ත් පසුවීය.

මේ  පස් දෙනා කව්දැයි ඔබට හඳුනාගත හැකිනම් ssu හිස් තැනක් පස්දෙනාගේ නම් පිළිවෙලින් සඳහන් කොට 2525ට sms කරන්න. නැත්නම් ඉතිං කොමෙන්ට් එකක් විදියට දාලා යන්නකෝ.

එහෙමනම් ගිහින් එන්නම්. ප්‍රදීප්ගේ පිටුවට පොඩි වෙනස්කම් කීපයක් කරන්නත් අදහසක් තියෙනවා. බොහෝ දුරට මෙතනින් සයිබර් සිහින උළෙලේ පෝස්ට් ඉවරවෙයි. මම දන්න දේ.. මට හිතෙන හැටි.. අරගෙන ආයෙත් දවසක එන්නම්. මතක ඇතුව කට්ටිය අඳුනගන්න බලන්න...

සයිබර් සිහින උළෙල - ආයේ හෙට දවසක් තියේවී අද වාගේ......

Posted by Pradeep Gunarathna at 9:08 PM

අපි හැමෝම පුල පුලා බලාගෙන හිටපු සයිබර් සිහින උළෙල නිමාවට පත් වුනා. මාස ගනනක ඉඳලා පුංචි පුංචි දේවල් එකින් එක සූදානම් කරලා පවත්වපු 2012 සයිබර් සිහින උළෙල නම්කරලා තිබුනේ "විශ්වයක් මිටින් ගත් අන්තර්ජාලයෙන් ඔබ්බට ගිය සදාතනික සහෝදරත්වයේ වින්දනීය කූටප්‍රාප්තිය" කියන නමින්. මීට අවුරුද්දකට කලින් අභීත අයියා දැකපු හීනය දෙවැනි වතාවටත් සැබෑ කරවන්න රාජ්, යසන්ත, චතුමිතු, සඳකිඳුරා, ගුණේ අයියා, දුෂ්, පොඩිමෑන්, බිම්සර, දේවා, ප්‍රාර්ථනා, හිමංශි, ජනරඟ, මලිත්, උදිත්,ජිංජිබිරිස්, යැංකි, දඟයා, අමිල කියන (මමත් ඉන්නවා එහෙන් මෙහෙන්) "සයිබර් අවකාශයේ මිතුරෝ" ගොඩක් මහන්සි වුනා. 

අභීත අයියලා, හසී අක්කලා, වැප්, දුකා වගේ ජ්‍යෙෂ්ඨයෝ වැරදි පෙන්වමින් අපිව දිරිමත් කළා. බස් රේඩියෝවේ දුලාන්, ආයිෂ්, සිහින ඇතුළු බස් රේඩියෝ කණ්ඩායම එන්න බැරිවුන කෂ්ටියට අහගෙන ඉන්න සයිබර් සිහින උළෙල ලෝකයට ගෙනිච්චා. ලංකාවේ අස්සක් මුල්ලක් නෑර බ්ලොග් ලියන, කියවන දෙසීයක් විතර වැල්ලවත්ත කුරේ ක්‍රීඩාංගනයට ආවා. එකිනෙකා හමුවුනා. හඳුනාගත්තා. එන්න බැරිවුන දහසක් දෙනා වචන වලින් හරි අපිව දිරිමත් කළා. සමහරු ඒරොප්පෙ ඉඳලා ගම් රටවල් වලට එන දවස් ටිකට සයිබර් සිහින උළෙලත් ඇතුලත් කළා. අන්තිමේදි බොහොම සුන්දර මතකයන් රාශියක් එක්ක අප්‍රේල් මාසෙ 22 වෙනි ඉරිදාව ගෙවිලා ගියා.

අන්තර්ජාලය, ලංකාවට ඇවිල්ලා ගතවුන දශක දෙකකටත් අඩු කාලය තුලදි ලෝකෙ තැන්තැන්වල ඉන්න, තමන්ගේ භාෂාවෙන් සන්නිවේදනය කරන්න බලාගෙන ඉන්න සිය දහස් ගණනක් එකට එකතුකරන තෝතැන්නක් බවට පත්වුනා. මීට අවුරුදු 10කට කලින් අපේ පොත් අස්සේ තිබිලා කුණු කූඩෙට එකතු වුන අපි ලියන දේවල් අපි වගේම ලියන, කියවන දහස් ගණනක් අතර බෙදාගන්න පුළුවන් වෙලා, තැන්තැන්වල ඉඳලා ලියන අකුරු වලින් හඳුනගෙන හිටපු අපේ කෂ්ටියට එකට එකතු වෙලා කතාබහ කරන්න ලැබුණු මේ අවස්ථාව කාටවත් අමතක වෙන එකක් නෑ.

මේ තමයි ජෙරූෂා පුංචි දුව

ඔය අතරෙදි මඩ, විහිළු තහළු නැතුවාම නෙමයි. ඒ හැම දෙයක්ම ෆිට් එකට කියන එක අමතක කරන්න හොඳ නෑ. (මොකද මමත් දෙක තුනක් ගහන්නයි යන්නේ...) අපේ කට්ටියගේ රැස්වීම් ශාලාව වුනේ විහාරමහාදේවි උද්‍යානය. මම කලින් පෝස්ට් එකක කිව්වා වගේ තීරණ ගත්තේ එතනදි. හදිසි දේවල් කතා කරන්න, තොරතුරු හුවමාරු කරගන්න ගූගල් දෙයියන්ගේ ඩොකියුමන්ට් පාවිච්චි කලා. ලියුම් කියුම්, මුද්‍රණ කටයුතු, මුදල් සෙවීම, ප්‍රචාරණය වගේ හැමදෙයක්ම හැමෝම අතරෙ බෙදාගත්තා. මට බෑ, අරයටත් කියන්න, මම දන්නේ නෑ වගේ පංගු බෙදා ගැනිලි, මගහැරයෑම් තිබුනේ නෑ. (ගෑණු ළමයින්ගෙන් ගුටි කාපු අය එහෙමනම් හිටියා. විස්තර සඳහා සමරු පලකය බලන්න).

අන්තිම මොහොත වෙනකම් කට්ටිය වැඩ කලා. සෙනසුරාදා රෑ 11ටත් රාජ්, චතූ වගේ අය අවශ්‍ය දේවල් සූදානම් කරමින් හිටියා. (මමත් ඉතිහාසයේ පළමු වරට රෑ 8.30ට කොස් ගහකට බඩගෑවා. ඒකේ ප්‍රතිඵලය තමයි මේ පින්තූරෙ ආයිෂ්ගේ ඔළුව උඩ තියෙන්නේ). 

ඉරිදාත් එහෙමයි. නාකියා උදේ 5ට පිට්ටනියට ඇවිත් හිටියා(ලු). ජිංජිබිරිස් 6.30ට ඇවිත් හිටියා. අපි යනකොට දේවා ඇතුළු කීප දෙනෙක්ම ඇවිත් හිටියා. (මමයි බිම්සරයි බස්එකේදී පොඩිමෑන්ව හඳුනානොගැනීම නිසා මුලදිම පොඩ්ඩක් චාටර් වුනා. (පොඩිමෑන්ගේ පෝස්ට් වල වැටෙන්නැතෑ..) 

ආපු හැමෝම කිව්වේ හොඳයි කියලා. ඒක අපිට ලොකු හයියක්. එන්න හදනකොට අභීත අයියා කිව්වේ, "නියමයි මල්ලි... ඈ..." කියලා. සෑම්ගේ පෝස්ට් එකේ තිබූ මේ වචන ටික විතරක් තිබුනත් ඇති කියලා හිතෙනවා. “මචං අපි ඔෆීස් එකේ එවුන් එකතු කරගෙන ට්‍රිප් එකක් ඕගනයිස් කරන්න බැරි එකේ, කවදාවත් දැකල නැති අපිව එකතු කරන්න උබලා මේ කරපු වැඩේ නම් සුපිරි බං...“.

කවුරුහරි කියපු දෙයක් නිසා ප්‍රාර්ථනාගේ හිත රිදී ඇත. ඒවාගේ හැටි එහෙමය. කොච්චර කළත් සමහරුන්ට පේන්නේ වැරදි විතරක් බැවින් ඒවා ගණන් නොගෙන ඉන්නා තරමට හොඳය.  කොහොමින් හරි අපි එය කර ඇත්තෙමු. මා මූණු පොතේ දැමූ පරිදි මේ සහෝදරත්වය මෙතනින් නිමා වියයුතු නැත. කලින් වසරේ සිහින උළෙලට පසුව බ්ලොග් කරුවන්ගේ හමුවීම් දහයකට වඩා පැවති බව පෝස්ට් එකක දුටුවෙමි. විය යුත්තේ එයයි. ගිය අවුරුද්දේ අපේ කට්ටිය උදව් කළ ජෙරූෂා පුංචි දුව දවස පුරාම අප සමග සිටීම අප කළ දෙයට වටිනාකමක් එක් කළ බවට විවාදයක් නැත.

මේ වසරේ සමාජ සත්කාර වැඩසටහන ඉදිරියේදී සැළසුම් කෙරෙනු ඇත. එය හා එක්වන්නට වගේම තවත් මෙවැනි හමුවීම් සංවිධානය කරන්නටත්බ්ලොග් ලියන කාට වුනත් අයිතියක් තිබේ. ඒත් මේ කණ්ඩායම කඩාගෙන ගොස් අළුත් කල්ලි හදන්නට අවශ්‍ය වන්නේ නැත. අවශ්‍ය වන්නේ අප අතර සුහදත්වය තවත් වැඩි දියුණු කිරීමයි. එයින් රටට යමක් කෙරෙන්නේ නම් වඩාත් හොඳය. 

ඉතින්.... ආයේ හෙට දවසක් තියේවී අද වාගේ...... ඒ දවස සංවිධානය කරන්න වගේම එදාට ඇවිත් යන්න එන්න හැමෝටම ආරාධනා කරනවා. ඒ දවස එනකම් ප්‍රදීප්ගේ පිටුව බලාගෙන ඉන්නවා. එහෙමනම් 2012 සයිබර් සිහින උළෙලේ සුන්දර මතකයත් තුරුළු කරගෙන ගිහිල්ලා එන්නම්. මොනවා හරි කියන්න හිතෙනවානම් පහලින් ලියලා යන්න... පින්තූර ගොඩක් දාන්නේ නෑ. මොකද හැමෝම දාලා තියෙනවානේ. මෙන්න මෙතනට ගිහින් මගේ ජංගම දුකට පිංසිද්ධ වෙන්න ගත්ත ඒවා ටික බලන්නකෝ.... එහෙන් මෙහෙන් (බ්ලොග් වලින් එහෙම) අහුලගත්ත ඒවා ටිකකුත් ඇති.

ප.ලි. - මඩ පෝස්ටුවට මෙතනින් යන්න...

නීල කොබෙයි රෑන ඇදී - වී අහුලන ඉපනැල්ලේ... ගසුයි වැලුයි මලින් පිරෙන දා - ගම්මානෙට අවුරුදු එනවා....

Posted by Pradeep Gunarathna at 8:55 PM

බක් මාසෙත් උදා වෙලා. අනිත් හැම අවුරුද්දකම වගේ කොළඹ උණුසුම සෑහෙන්න ඉහල ගිහිල්ලා. උෂ්ණත්වය සෙල්සියස් අංශක 32 ක් 33ක් වෙන අතරෙ කඩ සාප්පු ගානෙ යන නෝනලා මහත්තුරුන්ගේ ආවේගයත් වෙලඳ මහත්වරුන්ගේ ආවේගයත් ඉහල ගිහිල්ලා. කඩයක් කඩයක් ගානේ සේල් සේල්... කියලා බැනර් වල, කඩදාසි වල ලියලා ප්‍රදර්ශනය කරනවා. සේල් කියන වචනේ තේරුම "විකුනගන්න බැරි බඩු වගයක් ඉතිරිව ඇත" කියන එක වෙන්න ඕන කියලයි ඒව දකිනකොට මටනම් හිතෙන්නේ.

ඔය අතරෙදි එක එක විදියේ රාජකාරි වල නිරත වෙලා ඉන්න ඈයො අවුරුද්දට ගමේ යන්න බස් ස්ටෑන්ඩ් එකේ ස්ටේෂන් එකේ පොරකන්නේ "යකෝ ගෙදර යන්නේ මම විතරයි.." කියන්නා වගේ. අවුරුද්ද කිට්ටුවෙද්දි අපි ඔය විවිධාකාර ආවේගශීලී ප්‍රතිචාර දැක්වුවාට සිංහල අළුත් අවුරුද්ද කියන්නේ බොහොම සුන්දර අත්දැකීමක් කියලයි අපි අහලා දැකලා තියෙන්නෙ. හැබැයි මේ සුන්දරත්වය ගමට සීමා වෙනවා. ඒත් අර පියවරුන්ගේ ගීතයෙදි බණ්ඩාර ඇහැලියගොඩ මහත්තයා "ජාතවී ඇතත් පූරුවෙ කරන ලද පවක් පළදී - බින්න බැස සිටී නගරය අසල දූ පුතුන්..." කියලා ලිව්වා වගේ හැම පවුලකම එක්කෙනෙක් දෙන්නෙක් ගමෙන් ඈත් වෙලා නගරයට ඇවිත්. ගිනි හුළඟින් දූවිලි පවා ඇවිලෙන නගරයට අළුත් අවුරුද්ද තවත් එක වෙළඳ සැනකෙළියක් විතරයි. ආලවන්ත වීදි වල ඉන්න අම්මා තාත්තා වුනත් විකුනන්න දන්න වෙළඳ මහත්තුරු එක එක ජාතියේ විසිතුරු සිහින විකුනනවා. ඔය අව්අස්සේ කොම්පීතර වටේ වාඩිවෙලා දවස තිස්සෙම ඇඟිලි වලට නිවනක් නැතුව එක එක ජාතියෙ වැඩ කරන අපේ කට්ටියත් ජනේල වහලා දාලා පරිගණක තිරය කළුපාට වෙනකම් බලාගෙන ඉන්නේ විදුලිය විසන්දි කරලා ගමේ දුවන්න.

පියවරුන්ගේ ගීතය මෙතනින් බලන්න 

ගමේ යන්න බස් එකට ගොඩවුන වෙලාවෙ ඉඳලා රේඩියෝ එක අපිට අළුත් අවුරුද්ද ගැන මතක් කරලා දෙනවා. අවුරුදු උත්සව, නැකත් චාරිත්‍ර ගැන විස්තර විකාශය යන අතරෙ ඉඩකඩ පුරවන්නේ අළුත් අවුරුද්ද ගැන නිර්මාණය වුන ගීත වලින්. හිත්පිත් නැති යන්ත්‍ර සූත්‍ර වලින් වටවෙලා ගෙවපු කාලයෙන් මිදිලා කාලෙකට ඉස්සර ගමේදි අපි දැකපු අළුත් අවුරුද්දට හදවත් සූදානම් කරන්න මේ ගීත වලට පුළුවන් කියලයි මටනම් හිතෙන්නේ.

මම මාතෘකාවේ ලියපු අමරදේව මහත්තයා කියන මේගීතය ඒකට හොඳම උදාහරණයක්.

නීල කොබෙයි රෑන ඇදී වී අහුලන ඉපනැල්ලේ - මාලගිරව් පේලි ගැසීලා.... නව අවුරුදු ගීත ගයනවා...

වක්කඩ ළඟ දිය සුළියේ තිත්ත පැටව් කළබලයෙන් - ඒ තාලෙට වරල් සලාලා.... නව අවුරුදු නැටුම් නටනවා.....

ගොයම් කපලා අවසන් වුන කුඹුරු වල ඉහලට මතුවෙලා තියෙන ඉපනැලි අස්සෙන් නීල කොබෙයියන් වී ඇට හොයාගෙන යනවා. ඒ අතර තැන්තැන්වල මාලගිරව්, තිත්ත පැටව් ඉන්න ලස්සන චිත්‍රයක් අපිට පේන්න ගන්නවා. කෙහෙල් කොටුවේ පුංචිමහත්තයාට කිව්වානම් ලස්සනට ඇඳලා පෙන්නයි.

ඔය අතරට කොහාගෙ රූපෙකුත් ඇතුල් වුනොත් ඒ චිත්‍රය තවත් සම්පූර්ණ වෙනවා. මේ ගීතයෙන් කතාකරන්නේ කොහාට.

මී අඹ අත්තේ කොහෝ කොහෝ - දොළොස් මහේ මගුල් දොහේ...

රබාන රත්වෙන නැකත් වෙලාවට - නලාව පිඹහන් කොහෝ කොහෝ...

තවත් ඒ වගේම ගීතයක් සනත් නන්දසිරි මහත්තයා ගායනා කරනවා. 

කොහෝ කොහෝ... කොහේ ඉඳන් කොහෝ කියනවදෝ...

අපේ ගමේ රබන් පදේ උඹට ඇහෙනවදෝ...

කජු නාඹර රස මී අඹ ගස් යට වැහි වැහැලා...

කොහෝ අන්න අර බලපන් මී වද පැණි පිරිලා....

අවුරුදු කාලෙට අපේ ගම් වල කජු, අඹ වැහි වැහැලා. බස් එකේ නින්දත් නොනින්දත් අතර ඉන්න වෙලාවේ මේ ගීතය වාදනය වෙනකොට අපිට මතක් වෙනවා කජු පුහුලන් කාපු හැටි, හොරෙන් අඹ කඩාගෙන කාපු හැටි. අපි නොදැනුවත්වම අපේ අතීතයට යනවා. 

කජු වාරේ.... එරබදු යායේ... කොහෝ කොහෝ නාදේ....

ගමට කියන්නේ..... අවුරුදු ඇවිදිල්ලා....

පුංචි කොල්ලෝ රංචු ගැසෙයි... පංච බෙල්ලො ඔන්ඩු දමයි....

හත් මාළුව පරදවන්න... කොණ්ඩ කැවුම් කොණ්ඩෙ බඳියි...

පරිසරයේ වෙන වෙනස්වීම් එක්ක අපේ ගෙවල් දොරවල් වලත්වෙනස්කම් වෙනවා. අවුරුදු ක්‍රීඩා, කැවිලි පෙවිලි සූදානම් වෙනවා. තෙල් තාච්චිය ලඟට වෙලා පුසා බලාගෙන ඉන්නවා කැවුම් කෑල්ලක් ලැබෙනකම්. ළමයි පංච දානවා, වැඩිහිටියෝ කැට ගහනවා. මකුළු දැල් කඩලා ගේ දොර සුද්ද පවිත්‍ර කරනවා. අම්මා කෑම උයලා ඉවර වෙලා ලිප අළුත්වැඩියා කරනවා. රබන් සද්ද රතිඤ්ඤා සද්ද ඇහෙන්න පටන්ගන්නවා. ගමේ ලොකු ඔන්චිල්ලාවක් බඳිනවා. මේවත් එක්ක තරහා මරහා අමතක කරලා ගමේ හැමෝම එකට එකතු වෙනවා. අපිටත් හිතෙනවා අහවලාගේ ගෙදර ගිහින් ආවොත් හොඳයි කියලා.

ඇවිල්ලා ඇවිල්ලා.... සිංහල අවුරුද්ද ඇවිල්ලා....

වරෙල්ලා වරෙල්ලා.... වැල්ලේ පදිමු රන් ඔන්චිල්ලා.....

කැවුම් කොකිස් මුං අළුවා... කිරිබත් වල රස බැළුවා....

ගමේ ළඳුන් කොමළ පපා... උදේ රබානක් පැළුවා.....

අවුරුදු කාලය සතුට ඉතිරෙන කාලයක්. කොයිතරම් නැතිබැරිකම් තිබුනත් කාටවත ලොකු අඩුපාඩුවක් දැනෙන්නේ නෑ. අහල පහල අය තමන් හදන කෑම බීම හුවමාරු කරගන්නවා. නෑගම් යනවා. හිතමිත්‍රකම් අළුත් වෙනවා. පැය ගානක් ගතවෙලා අපි ටිකෙන් ටික ගමට ළං වෙනවා. එතකොට අමුතු සතුටකුත් එක්ක එකතු වුන පුංචි කෝල ගතියක් අපිව වෙලාගන්නවා. ඒ එක්කම අපිට ඇහෙනවා...

මේ අවුරුදු කාලේ - හිනාවෙයන් රාලේ තෙල් ඉහිරුනු කැවුම් ගෙඩිය වාගේ...... කියලා.

අම්මා තාත්තට ගෙනාපු තෑගි බෝගත් උස්සගෙන අපි හිනාවෙවි බස් එකෙන් බහිනවා. හැම පැත්තෙන්ම කැවිලි සුවඳ දැනෙනවා. 

බා.. බා... බා... කිකිළි - ඊයෙ උදේ ගියෙ කිකිළි

තාම ආවෙ නෑ කිකිළි - බා.. බා... බා... කියන සහන් රංවල මහත්තයාගේ කටහඬ ඈතින් ඇහෙනවා...

අම්මා ගෙදර ගිය ගමන්ම අහන්නේ "පුතේ කවද්ද යන්නේ?" කියලා. අපි කල්පනා කරනවා මොකක්ද කියන්නේ කියලා.

"අම්මේ 21 වෙනිදාට යන්න ඕනෑ. මොකද 22 වෙනිදා අපේ සයිබර් සිහින උළෙලට අනිවාර්යයෙන්ම යන්න ඕනනේ." කියලා උත්තරේ කලින්ම හදාගෙන තමයි අපි ගෙට ගොඩ වෙන්නේ. මොකද කණින් කොණින් ඇහෙන කතා වලින් කියන විදියට මේ පාරත් බොහොම ජයට සිහින උළෙල පැවැත්වෙනවා. බස් රේඩියෝ එකේ ගිය පූර්ව ප්‍රචාරක දැන්වීමේ සයිබර් සිහින උළෙල හැඳින්නුවේ "විශ්වයක් මිටින් ගත් අන්තර්ජායෙන් ඔබ්බට ගිය සදාතනික සහෝදරත්වයේ වින්දනීය කූට ප්‍රාප්තිය" කියලා. ඒ වචන ඇහෙනකොට ඇත්තටම ලෝකේ තැන් තැන් වල ඉඳලා අන්තර් ජංජාලයෙන් අඳුනගෙන කතා කරපු අය ඇත්තටම හමුවෙලා කතා කරන්න කොහොමහරි යන්න ඕනේ කියලා අපිට හිතෙනවා. ඒකයි තවත් දවසක් ගෙදර ඉන්න පුළුවන්කම තියෙද්දි 21 වෙනිදා ආපහු කොළඹ යන්න පිටත් වෙන්නේ.

මේ දවස් ටිකේ ගමේ අවුරුදු අසිරිය විඳලා 22 වෙනිදාට වැල්ලවත්ත කුරේ ක්‍රීඩාංගනයට එන්න කියලා ප්‍රදීප්ගේ පිටුව කියවන ඔයාලටත් හදවතින්ම ආරාධනා කරනවා. හැබැයි ඊට කලින් සයිබර් සිහින උළෙල නිල බ්ලොග් අඩවියට ගිහිල්ලා ඔයාලගේ පැමිණීම තහවුරු කරන්න. තව ඕනනම් සයිබර් සිහින කුමරා / කුමරිය තර‍ඟයට ඉදිරිපත් වෙන්නත් පුළුවන්. එහෙනම් 22 වෙනිදාට වැල්ලවත්තේදි හමුවෙමු.

මේ ගීත ටික බාගන්න කැමතිනම් අනංමනං වෙබ් අඩවියට යන්න. උඩම ඇති සිංහල සිංදු කියලා මෙව්වා එකක්. මමත් බාගත්තේ එතනින්. එතනට යන්න පාර කිව්වේ බිම්සර මල්ලි. එයාටත් ඔන්න ටැංකූ කිව්වා. එහෙනම් ආයෙත් ළඟදිම දවසක එන්නම්. යන්න කලින් ඔයාලට හිතෙන දේ පහලින් ලියලා යන්න.